Over reïncarnatie en het kerstfeest

Door Bram van der Velden

Er is mij gevraagd een persoonlijk verslag te schrijven over het evangelisatiewerk in Breda. Dit is dan het verslag van donderdag 13 december, een paar weken voor het kerstfeest.

Toen we tegen half elf bij de markt kwamen wisten we niet wat we zagen. Wat een drukte! Er werd hard gewerkt aan de kerstmarkt met een ijsbaan en een hele grote kerstboom en allemaal kraampjes rondom de kerk. Bij ons vertrouwde plekje werd een groot podium gemaakt. Wat nu?
Na enig overleg met de projectleider van de gemeente, werd ons een eindje verderop een mooie plek toegewezen. Iedereen die de markt overstak, kwam langs onze kraam. Zij konden ons niet met een grote boog ontlopen.

Janus ging met ons voor in gebed, waarna we aan ons werk begonnen. Ik ben de winkelstraat ingelopen waar ik meestal heenga. Ik nam een hele bos kerstfolders van de Lichtboei in Breda mee en wat Nieuwe Testamenten.

Gezelligheid met familie
Het viel me op dat er nu veel meer mensen een folder van mij aannamen dan andere keren. Misschien kwam dit door de mooie kerstfolder en het feit dat kerst in het verschiet lag?
Een eindje verder, om de hoek, in de buurt van de bushalte, gaf ik een jonge vrouw een folder. Ik vroeg haar wat Kerst voor haar betekent. Ze zei: “Gezelligheid met de familie.”
Ik antwoordde: “Dat is mooi. En lezen jullie dan ook het kerstverhaal uit de Bijbel?”
“Nee”, zei ze, “Dat niet.”
“Heb jij een Bijbel? En heb je al eens de Bijbel gelezen?”
“Nee.”
“Dan heb ik voor jou een gratis Bijbel. Die krijg je van mij. Ja, echt, die is voor jou. Lees er elke dag maar een stukje uit zoals je elke dag brood eet. En lees over Jezus die je verlosser wil zijn en je zonde wil vergeven. Daarom is Jezus gekomen, geboren in de stal van Bethlehem. Ga hier m aar beginnen met lezen.”
Ik legde in haar Bijbel een folder bij het Lukasevangelie.
Verwonderd en blij ging ze weg, nadat ik haar een goed Kerstfeest toegewenst had.

Lukasevangelie
Even verderop stond een jongen met zijn fiets bij de bushalte te wachten. Ik bood hem een kerstfolder aan, op dezelfde wijze als die jonge vrouw van daarnet, ging ook hij met een Bijbel en de folder bij het Lukasevangelie in zijn hand zijns weegs. Zoiets maakt je verwonderd en blij!
Hetzelfde geldt voor de ontmoeting met een bouwvakker. Hij was een eindje verderop in de straat aan een verbouwing bezig en in de pauze kwam hij naar al die drukte op de Markt kijken. Toen hij voor onze kraam stond te kijken, zo van ‘Wat is dat allemaal?’, vroeg ik hem: “Gaat u ook kerstfeest vieren?
“Jawel”, zei hij.
“En gaat u ook naar de kerk?”
“Nee, dat doen wij niet meer. Vroeger thuis, – ik groeide op in een groot boerengezin – moesten we altijd naar de kerk. We moesten zo veel waar we helemaal geen zin in hadden, dat ik later met al die dingen gekapt ben. Dat hoefde voor mij niet meer”, antwoordde hij.
“Toch eigenlijk wel jammer, want als je in de Bijbel leest wat God voor ons wil zijn en dat Hij Zijn Zoon gezonden heeft voor een wereld verloren in schuld, en dat er vergeving en verlossing is door het geloof in de geboren Zoon van God, want we met kerst mogen gedenken, dan mis je wel veel.
Weet je, als je in de Bijbel leest en gelooft wat Jezus voor je wil zijn, dan móet je niet, maar dan wíl je niet meer wat je vroeger niet mocht. Je gaat Hem steeds meer liefhebben. Ik wens je toe dat de vrede van God in je hart zal komen en dat je zonden worden vergeven. Hier heb je gratis en voor niets een Bijbel van mij.”
Hij keek verwonderd en nam de Bijbel met de folder bij het Lukasevangelie van mij aan.
We praatten nog even na over het werk in de bouw. Ik zei dat ik ook wel eens in de bouw gewerkt had. Ik wenste hem een goede kerst toe en zo ging hij weer naar zijn werk terug. Mijn hart was vol dankbaarheid.

Beelden in de kerk
Ik wil nog een aantal gesprekken vermelden.
Aan een ouder echtpaar, waarvan de vrouw in een rolstoel zat, vroeg ik: “Gaan jullie met kerst ook naar de kerk?”
Ze antwoordden: “Ja, wij gaan ook naar de kerk.”
“Dat is mooi, en lezen jullie ook de Bijbel?”
“Nee, dat doen wij niet”, zei de man. Hij vroeg welk geloof ik aanhing.
Ik zei dat ik protestants ben.
“O, daar is het saai. Bij ons doen we niet zo moeilijk en is het gezellig met elkaar. Bij jullie hebben ze geen beelden in de kerk.”
Ik antwoordde: “Ja, dat klopt. Wij hebben geen beelden, maar wel de Bijbel. Als je de Bijbel leest, dan heb je geen beelden meer nodig. Dan heb je veel méér en dan gaat er een nieuwe wereld voor je open. Dan mag je je verwonderen over wat God voor je wil betekenen, over zijn liefde voor ons. Hij heeft Zijn Zoon gezonden die onze zonden wil verzoenen door Zijn bloed. Door de Bijbel leer je zien da t je een zondaar bent, maar ook dat er vergeving is. In de Bijbel lees je ook hoe je Hem loven en prijzen mag, zodat je uit het geloof mag leren leven. Dan zie je in het geloof op naar boven, als die kerktoren daar, die ook naar boven wijst. Kijk eens, hier heb ik een gratis Bijbeltje voor jullie. Voor het eerst van jullie leven mogen jullie in de Bijbel gaan lezen. Jullie hebben geen beelden meer nodig. En trouwens, bij ons in de gemeente is het echt niet saai hoor. Er is veel jeugd bij ons in de kerk.”
Na wat gepraat te hebben, namen we afscheid. Ik zei nog dat we onze kleine kinderen het liedje leren: ‘Lees je Bijbel, bid elke dag of je groeien mag’. Ik zie dat zij dat ik mogen doen. Wat is het toch mooi om zo met mensen over God te spreken! Er waren nog een aantal van dit soort gesprekken.

Reïncarnatie
Nu wil ik wat ander soort gesprekken vermelden. In een winkelstraat op een bankje voor een gesloten winkel, zaten twee dames. Ik vroeg hen of ik hen een kerstfolder mocht aanbieden.
“Nee, wij geloven in reïncarnatie”, zei één van hen.
Oei, dacht ik, hoe wonderlijk!
Ik zei daarop: “Ik geloof in de incarnatie van God in het menselijk vlees.”
“Dat klinkt interessant”, antwoordden zij.
Toen heb ik van onze zaligmaker Jezus Christus gesproken, die onze zonde wil vergeven, en daarvoor zichzelf heeft overgegeven tot in de kruisdood om voor ons plaatsvervangend straf te dragen. Ik heb gezegd dat hij ons door Zijn kruisdood vrede kan geven die de wereld niet kent, ons van de eeuwige dood kan verlossen en het eeuwige leven kan geven.
Ze zeiden: “Dat is een mooi verhaal, maar wij geloven dat niet.”
Ik zei: “Jullie moeten er toch maar eens over nadenken.”
Ik groette hen en ging weer verder.
Deze vrouwen namen geen folder aan, maar zij mochten wel het Evangelie horen. Op zo’n moment dank ik God voor de woorden die Hij me gaf!

De torenbouw van Babel
Ik wil nog een ander gesprek weergeven. Op een kruising van twee drukke winkelstraten vroeg ik twee jonge meiden of ze een folder wilden hebben. De één zei: “Goed hoor, dat is wel interessant.”
De ander zei: “Nee hoor, ik geloof niet. Ik ben atheïst.”
“O,” zei ik, “Dan moet je dit juist lezen.”
“Ja”, zei de ander, “dat moet je doen.”
Ik zei tegen haar: “Geloof jij wel in God?”
“Nou, nee maar ik vind het wel interessant.”
De ander zei: “Meneer, u zegt dat uw God de waarheid is, maar er zijn zo veel godsdiensten in de wereld die net als u de waarheid claimen en daardoor ontstaan alleen maar oorlogen. Hoe zit dat dan denkt u?” Hoe zal ik dat eens gaan vertellen, dacht ik.
“Hebben jullie wel eens van de torenbouw van Babel gehoord?” vroeg ik.
“Ja,” zeiden ze.
“Nou, kijk, na de zondvloed is uit Noach de mensheid weer gaan groeien. Ze wilden bij elkaar blijven en gingen een toren bouwen tot in de hemel. Dat wilde God niet, en verwarde hun spraak. Door die verwarring gingen ze uit elkaar en verspreidden ze zich over de hele wereld. Ook de godsdienst verspreidde zich. Hetgeen ze van Noach gehoord hadden, vergaten ze of veranderde, en zo ontstonden er allerlei godsdiensten met alle gevolgen van dien, omdat ze niet in de lijn van de God van Noach, Abraham, Izak en Jakob – het geslacht waar later Jezus uit geboren is – gebleven zijn. Vandaar dus al die haat en nijd, en wel het meest over het jodendom en de christenen die wel bij dat oude ware woord willen blijven. En dan zie je al die vervolgingen, juist het meest bij joden en christenen? Zij zijn niet terroristisch daar hoef je niet bang voor te zijn. Snappen jullie dat dames?”
“Ja, dat begrijpen we, meneer, maar wij moeten verder, hoor.”
“Denk er nog maar eens over na,” zei ik, en ik wenste hen goede kerstdagen toe.

Ze moesten verder. Ik had hun nog willen zeggen dat vervolgingen en terroristische acties ook te maken hebben met de macht van de vorst der duisternis, die rond gaat als een briesende leeuw, maar het verhaal was voor hen duidelijk genoeg en misschien raakte het hen wat dieper in hun zoektocht van het leven.

De wetenschap
Als laatste nog dit: Drie mannen die ik vroeg of ze een folder wilden hebben, zeiden: “Nee, wij zijn atheïsten en wij geloven niet.”
Ik zei: “Weet je, jullie hebben toch ook dingen die jullie bezighouden, waar jullie in geloven? Misschien is het de wetenschap?”
“Ja, dat klopt, dat is waar wij in geloven.”
“Dus dat is eigenlijk jullie godsdienst, want daar geloven jullie in. Weet je, ik vind wetenschap ook wel interessant, maar ik heb er wel mijn vragen bij, want wie zegt mij dat die wetenschap met al zijn aannames waarheid is?”
“Ja, daar zijn ook verschillen in”, zeiden ze. Een van hen zei zelfs: “Ik moet het zelf hebben gezien, anders kan ik het niet geloven.”
Ik zei: “Dan weet je zo veel nog niet. Het bijbelse geloof weet veel meer, van het kleinste stofje of celletje tot het allerverste zonnestelsel, dat we niet kunnen narekenen, is door God geschapen.
Maar Zijn oneindige liefde aan ons geopenbaard, door de komst van zijn Zoon Jezus Christus, geeft mij meer hoop dan de wetenschap.”
“Dat gelooft u. Wij geloven wat anders meneer. Dat moet toch kunnen? Wij respecteren jullie en jullie ons toch ook?”
Ik voelde al wat geprikkeldheid.
Ik zei: ”De tijd zal het leren. Gaan jullie nog kerst vieren?”
“Nee”, zeiden ze wat lacherig. “We gaan hard werken en lekker eten.”
Ik nam afscheid van hen.

Wat gaat dit alles wonderlijk! Ondanks de tegenstand heb ik tóch Gods Woord laten horen. Van tevoren kun je vaak niet weten waar het gesprek heen gaat en wat je moet gaan zeggen. Hierin ondervind je echt Gods nabijheid.
Zo heb ik u verteld wat er wat betreft het evangelisatiewerk in Breda allemaal mag gebeuren.

Wat later in de middag hebben we onze spullen weer opgeruimd en de kraam afgebroken. We hebben nog afgesloten met dankgebed. Hierna namen we afscheid van elkaar. Om vier uur vertrokken we met vreugde in het hart huiswaarts. Ik kan alleen maar zeggen: God komt al de lof en de eer en de dankzegging toe!

 

"Ik heb meer gesprekken gevoerd dan folders uitgedeeld"

Ton Doornenbal, één van de straatevangelisten, schrijft over de evangelisatieactie van 22 juni in Den Bosch. Zoals vaker stond hij niet bij de evangelisatiebus op de Markt, maar bij het treinstation. Daar voerde hij gesprekken met een jonge moeder, studenten en een meisje uit Nigeria.

"Ik waarschuwde hen om na te denken over het doel van hun leven"

Hoe verliep de evangelisatieactie van 22 juni in Den Bosch? Chiel Huizer, één van de straatevangelisten, beschrijft zijn persoonlijke ervaringen. Hij mocht aan meerdere mensen een Bijbel uitdelen.

Meer actualiteiten

Getuigenis Maarten van Gestel: "Ik kreeg een antwoord op mijn levensvragen"

Hij is voorganger van de Brug, een moderne kerk in Eindhoven die zich richt op buitenkerkelijken. Maarten van Gestel (42) groeide op in een rooms-katholiek gezin, vond Jezus en kwam daarna terecht bij het calvinisme. Hij geeft hier zijn getuigenis door middel van een interview.

Meer getuigenissen