[{ "id": "457218", "titel": "Spaanse predikant over natuurbranden: “Er heerst een gevoel van machteloosheid tegenover een haast onbeheersbare kracht”", "datum": "2026-08-18 11:02", "auteur": "irs", "intro": "“Spanje beleeft een bijzonder moeilijke zomer,” vertelt ds. Alejandro Rodríguez vanuit Sevilla. “Als predikant kan ik deze natuurbranden niet alleen als een milieuprobleem zien: achter elke hectare die brandt, zie ik mensen, families, huizen en herinneringen voor me. Mensen die bezittingen zijn kwijtgeraakt waar ze jaren aan hebben gewerkt.” De Spaanse predikant vertelt waar, te midden van deze natuurramp, de ware roeping van de christelijke gemeente ligt.", "content": "

Angst

De grote natuurbranden maken angst, verdriet en een gevoel van hulpeloosheid los. “Ik merk dat bij deze tragedie veel emoties loskomen. Er heerst angst voor wat er kan gebeuren, bezorgdheid om familie en vrienden, en een gevoel van machteloosheid tegenover een kracht die soms onmogelijk te beheersen lijkt.” Onze gemeente heeft de ontwikkelingen met grote bezorgdheid gevolgd. “We hebben gebeden voor degenen die getroffen zijn.”

Hoop

Juist deze moeilijke tijden waar de kwetsbare kant van het leven openbaar komt, wijst ds. Rodríguez op de waarheid waar de Schrift voortdurend aan herinnert. “Onze ultieme zekerheid ligt niet in de aardse dingen die we bezitten. Een huis kan verdwijnen. Een bos kan branden. Een oogst kan verloren gaan. Zelfs ons eigen leven kan onverwacht ten einde komen. Maar Christus blijft. Onze hoop ligt in Hem.”

Bijbelse duiding

Rodríguez, predikant van Iglesia Evangélica Presbiteriana de Sevilla, is terughoudend om de natuurbranden als straf van God te duiden. Tegelijkertijd: “De Bijbel leert duidelijk dat God soeverein is over Zijn schepping en dat er niets gebeurt buiten Zijn soevereine heerschappij. Het leert ook dat we leven in een wereld die in de zonde ligt. De schepping zelf is onderworpen aan de zinloosheid en wacht op haar bevrijding.” Dat opent het perspectief op een heerlijke toekomst die wacht: “De bosbranden herinneren ons eraan dat deze wereld niet ons ultieme thuis is. Lijden dwingt ons om verder te kijken dan deze wereld, naar Christus zelf.”

Kaartenhuis

De mens heeft maar één tragedie nodig om te ontdekken hoe kwetsbaar we werkelijk zijn, stelt ds. Alejandro Rodríguez. “Veel Spanjaarden proberen dood en lijden buiten hun leven te houden. We hebben verzekeringen, huizen, ziekenhuizen, technologie en nog veel meer wat ons een gevoel van veiligheid geeft.” Dat blijkt een illusie wanneer iemand zijn huis ziet verdwijnen. “Wanneer vlammen in een paar uur tijd datgene vernietigen wat een leven duurde om op te bouwen, dan rijzen er diepe vragen: ‘Waar is God?’ en ‘Waarom laat Hij mijn lijden toe?’. We worden dan geroepen om te huilen met degenen die huilen, om te dienen degenen die lijden, en met mededogen naar de getroffenen toe komen. Maar we moeten ook bereid zijn te spreken over de hoop die we in Christus hebben.”

Verkondiging

De Spaanse predikant ziet, temidden van deze natuurramp, soms deuren opengaan om met mensen te spreken over de wezenlijke zaken van het leven. “Maar we weten dat de vuren op een dag zullen verdwijnen, en dat op een dag de as achterblijft. De geestelijke nood in Spanje zal blijven.” Volgens ds. Rodríguez heeft Spanje kerken nodig die Christus liefhebben en Zijn Woord trouw verkondigen. “Ons land heeft christelijk erfgoed in zijn geschiedenis en cultuur, maar veel mensen hebben zeer weinig kennis van het bijbelse Evangelie. De secularisatie is aanzienlijk gevorderd, en voor veel mensen behoort het christelijk geloof tot het verleden.” Zo heeft de christelijke gemeente een “hele duidelijke taak,” terwijl Spanje moeilijke tijden doormaakt: “bidden, dienen, degenen die lijden begeleiden, en Christus verkondigen.”

Bid u mee dat God, te midden van deze natuurbranden, Zijn Kerk zal gebruiken om het licht van het Evangelie te brengen naar een land dat Christus moet leren kennen?

Stichting IRS brengt gemeenten in beeld die, gefundeerd op de Schrift en in lijn met de Reformatie, zich inzetten voor de verspreiding van de rijkdom van het Evangelie.

Coverfoto: Pixabay.

Foto in artikel: Alejandro Rodríguez.

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/spaanse-predikant-over-natuurbranden-er-heerst-een-gevoel-van-machteloosheid-tegenover-een-haast-onbeheersbare-kracht", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Natuurbrand.jpg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "456993", "titel": "Op Sicilië zijn de enorme natuurbranden niet de grootste nood", "datum": "2026-08-17 08:08", "auteur": "irs", "intro": "“Ik herinner mij nog dat in mijn jeugd de zomers milder waren. Vaak stak de wind op vanuit het zuidwesten, uit de richting van Spanje,” zo verteld predikant Nazzareno Ulfo uit de Siciliaanse plaats Caltanissetta. “Maar de zomerse temperaturen stijgen jaarlijks, en de hitte blijft langer aan.” In het droge zomerseizoen zijn er “een plaag” aan natuurbranden. ", "content": "

Aanstichting

Caltanissetta ligt in het centrum van Sicilië, vrij ver van de kust. Een half uur rijden naar de kust is genoeg om te voelen dat het om een ander klimaat gaat. In Caltanissetta is het klimaat droger, en de hitte milder. “Het is draaglijker, we kunnen beter met de warmte omgaan.” Juli en augustus staan bekend als het droge seizoen. “De enorme hitte verhoogt de kans op bosbranden aanzienlijk.” En helaas, zo zegt hij erbij, “bosbranden worden bijna altijd veroorzaakt door menselijk handelen.” Er zijn mensen die van de droogte misbruik maken en de natuurbranden aansteken. Door de wind en door de droogte van het seizoen verspreidt het vuur zich vaak snel. “Elk jaar is er een plaag van branden, maar dit jaar is het extra heftig, ook in onze regio.”

Diaconaal werk

De leden van de gemeente “Sola Grazia” zijn niet direct betrokken geweest bij de recente crisis. “Het getroffen gebied ligt vrij ver van ons vandaan.” Wel heeft de gemeente geholpen met voedseldistributie voor mensen die hun huizen hebben moeten verlaten.

Leegloop

De natuurbranden hebben volgens hem dramatische gevolgen. “Mijn zoon reed pasgeleden naar het platteland en verder richting de zuidkust. Hij zag dat grote delen van het land verwoest waren door de natuurbranden.” Het herstel duurt jaren. En dat is, zo zegt hij, één van de redenen waarom de Siciliaanse economie er slecht aan toe is. Al ruim vijfentwintig jaar ziet hij jonge professionals vertrekken naar meer welvarende delen van Italië. “Onze gemeente zou minstens twee keer zo groot zijn als alle jonge mensen gebleven waren.” De hoofdoorzaak is ligt volgens hem in de verschuiving van zwaartepunt in de economie: van de traditionele landbouw naar andere sectoren. “Om een goede baan te vinden, moet je verhuizen. Degenen die blijven, doen dat meestal omdat ze vastbesloten zijn te blijven. Zij zijn bereid om offers te brengen.”

Evangelisatie

Natuurbranden, de werkende vulkaan Etna, of een aardverschuiving in Niscemi. “Sicilianen zien geen hand van God achter deze gebeurtenissen.” In naam zijn velen “traditioneel religieus”, maar tegelijkertijd zijn ze ook “seculier” en “liberaal.” “Er zijn weinig mensen die God serieus nemen.” Daarom zet de gemeente zich in om de evangelieboodschap op het eiland te verspreiden. Men draagt bij aan voedseldistributie, het verspreiden van evangelisatietraktaten, en door het stichten van nieuwe gemeenten. Daarvoor zijn bekwame mannen nodig, maar die ontbreken vaak.

Geen pensioen

Ondanks de intense zomerhitte en de verwoestende natuurbranden is de 62-jarige predikant vastbesloten door te gaan. Binnenkort hoopt hij een jonge predikant in te werken, met het uitzicht dat die de gemeente in Caltanissetta zal overnemen. In de tussentijd blijft ds. Ulfo doorgaan met publiceren van reformatorische en puriteinse werken. “Er bestaat geen pensioen in het Koninkrijk van God.”

Bid u mee voor mannen die zich geroepen weten tot de verkondiging van Gods Woord op het eiland Sicilië?

Stichting IRS brengt gemeenten in beeld die, gefundeerd op de Schrift en in lijn met de Reformatie, zich inzetten voor de verspreiding van de rijkdom van het Evangelie.

Coverfoto: Unsplash.

Foto in artikel: @chiesariformatafiladelfia2737 (YouTube).

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/op-sicilie-zijn-de-enorme-natuurbranden-niet-de-grootste-nood", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Etna,%20Sicili%C3%AB.jpg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "456915", "titel": "“Gerard, wat moet je toch in Maastricht”?", "datum": "2026-08-13 09:00", "auteur": "irs", "intro": "Maastricht, meer 200 kilometer verderop. Gerard Roseboom uit Lunteren pakte zijn spullen, en vertrok. Nu is hij onder andere als vrijwilliger betrokken bij de evangelisatieacties in Maastricht. Op de Pinksterconferentie van Stichting Evangelisatie Sjofar vertelde hij meer wat hem dreef om naar Maastricht te gaan. ", "content": "

Liefde

“Liefde kun je niet uitleggen in woorden, het zit heel diep in je. Dat is ook wat ik voelde voor Maastricht. God gaf liefde voor die stad in mijn hart. In het bijzonder voor kinderen die niets weten van God.”

Voordat hij verhuisde, was hij om de week betrokken bij een evangelisatieactie in Maastricht, georganiseerd door Sjofar in samenwerking met IRS. “Iedere keer dat ik weer terugkeerde naar huis, verlangde mijn hart om daar te zijn.”

Getuige

Een tijd geleden heeft hij een huis gekocht en is betrokken geraakt bij een lokale kerk. Ook zijn huis is een plaats waar het Licht mag schijnen, en hij roept alle aanwezigen op hetzelfde te doen: “Laat je huis een voorportaal zijn voor je vrienden en buren, dat ze mogen zien waar je voor leeft. Dat het niet gaat om het leven hier, maar de hoop op de toekomst. Dat ze zien dat je daar blij van wordt, ondanks alle pijn en verdriet.”

Gerard Roseboom sprak op de Pinksterconferentie van Stichting Evangelisatie Sjofar. Sjofar en IRS werken samen in Zuid-Nederland in de Evangelieverspreiding.

Kijk de hele uitzending.

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/gerard-wat-moet-je-toch-in-maastricht", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/2025%20Maastricht%20Sjofar%20evangelisatie%20(1).jpeg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "456784", "titel": "“Niet-gelovige ouders bedankten ons voor het delen van het Evangelie”", "datum": "2026-08-10 16:02", "auteur": "irs", "intro": "In Italië zijn er met steun vanuit Stichting IRS verschillende kinderactiviteiten georganiseerd. Een korte terugblik vanuit Vicenza en Rome.", "content": "

Kinderkamp in Vicenza

Maar liefst 54 kinderen in de leeftijd van 8 tot 13 deden mee met het kindersportkamp. Aan het begin van iedere kampdag stond het verhaal van Abraham centraal. Na de sportactiviteiten gingen de kinderen in groepen uiteen om het Bijbelverhaal te bespreken. “Veel kinderen deden actief mee en stelden vragen,” zo blikt voorganger Gianni Cortese terug. “Ze vroegen Wie God eigenlijk is, en hoe het mogelijk is dat God de wereld heeft gemaakt.”

In de middag werden doorgaans workshops georganiseerd. Zo waren er kinderen die een waterput van klei maakten of een stripverhaal tekenden van Abraham’s reis.

Aan het einde van de kampweek waren er twintig ouders aanwezig om te kijken en te luisteren wat de kinderen meegemaakt hadden op kamp.

“Na een korte woord van welkom, deelden we over onze reis met Abraham. We deelden het verhaal waarin Abraham zijn zoon Izak moest offeren aan de Heere. Dat gebruikten we om uit te leggen hoe de Heere God zijn Zoon gaf als verzoening voor onze zonden.”

Voorganger Gianni Cortese vertelt dat de ouders waardeerden wat ze die week voor de kinderen hadden georganiseerd. “Verschillende niet-gelovigen kwamen naar ons toe om te bedanken voor het delen van de Evangelieboodschap.”

Kinderactiviteiten in een Romeins stadspark

De evangelisatieactiviteit “Bimbi al parco” (“Kinderen in het park”) was een middel om met “tientallen families” in gesprek te raken. Liberato Vitale blikt terug: “Door de kinderactiviteiten en gesprekken met volwassenen, kwamen we in contact met een jonge kerel. Hij toonde oprecht interesse in het Evangelie en wilde meer te weten komen.”

Het evangelisatiewerk heeft ook impact op de gemeente zelf, zo vertelt Liberato. “We zien dat meer van onze tieners en jongeren betrokken raken in publieke evangelisatieactiviteiten van de gemeente. We zijn God dankbaar om hen te zien groeien in geloof en volwassenheid.”

Stichting IRS ondersteunt verschillende initiatieven in Italië waarin kinderen worden bereikt met de boodschap van het Evangelie. Ga voor meer informatie naar irs.nu/italië.

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/niet-gelovige-ouders-bedankten-ons-voor-het-delen-van-het-evangelie", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Rome-49350.jpg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "453316", "titel": "Vervanging directeur Stichting IRS", "datum": "2026-07-14 09:26", "auteur": "irs", "intro": "Na een korte periode heeft Stichting IRS afscheid moeten nemen van onze nieuwe directeur Jan Keuken, in verband met zijn benoeming tot wethouder in de gemeente Buren. ", "content": "

Als IRS gaan we op zoek naar een nieuwe directeur. Gelet op het feit dat een dergelijk procedure wel enige tijd in beslag zal nemen is Hans van Hoof gevraagd om, gedurende de vacante periode, wederom als interim-directeur op te treden. Hij zal deze functie vervullen tot aan het moment waarop een definitieve invulling en inwerkperiode door een nieuwe directeur heeft plaatsgevonden.

Hans van Hoof is al eerder actief geweest binnen Stichting IRS als bestuurslid en als interim-directeur.

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/vervanging-directeur-stichting-irs", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Hans%20van%20Hoof.jpeg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "452514", "titel": "Maastricht: Tieners luisteren mee tijdens dagopening", "datum": "2026-07-06 14:41", "auteur": "irs", "intro": "“Zo zijn we de dag nog nooit begonnen,” zei iemand uit het evangelisatieteam toen we aan het opruimen waren. En dat klopte. We nemen u graag mee naar het Onze-Lieve-Vrouweplein in Maastricht.", "content": "

Indringend

De evangelisatieactie zou starten met Schriftlezing en gebed, maar deze keer ging het anders, zo blikt de actieleider terug. “Al tijdens het uitpakken ontstonden enkele indringende gesprekken die tijd en aandacht vroegen. Tegelijk kwamen er verschillende schoolklassen uit België voorbij. Ook zij vroegen meteen onze aandacht.”

Bemoedigd

Rond elf uur was er eindelijk gelegenheid voor de dagopening vanuit Romeinen 3:18-31, zo schrijft de actieleider. “We lazen over de verzoening door het geloof in het bloed van Christus. We werden bemoedigd om juist die boodschap deze dag uit te dragen. Daarna baden we of de Heere mannen en vrouwen, jongens en meiden op ons pad wilde brengen om het Evangelie met hen te delen.”

Wonderlijk

“Wat wij niet wisten, was dat tijdens het gebed drie Belgische brugklassers stilletjes naar de kraam waren gekomen en hadden meegeluisterd. Toen het “Amen” klonk, zagen we hen staan: eerbiedig, met gevouwen handen. Ontroerend. Die handen mochten ze daarna openen. We legden er het Woord van God in, met de raad om het biddend te lezen. Daarna gingen ze weer verder, nadat ze hadden gehoord dat er voor hen gebeden werd. Wij bleven verwonderd achter.”

Steun dit werk

Ben je niet in de mogelijkheid om actief betrokken te zijn in het evangelisatiewerk? Overweeg om het evangelisatiewerk in Maastricht te ondersteunen.

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/maastricht-tieners-luisteren-mee-tijdens-dagopening", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Evangelisatieactie%20Juni%202026%20Maastricht.jpg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "452477", "titel": "Een licht in de stad: de waarde van een zichtbare kerk", "datum": "2026-07-06 08:36", "auteur": "irs", "intro": "Ze woonde pas drie weken in de Zuid-Spaanse badplaats Salobreña en kwam voor het eerst naar de Bijbelstudie. “Ik liep langs dit gebouw en ontdekte dat hier een kerk is. Aan het woord is Sandra, een vrouw uit Colombia. Haar verhaal onderstreept het verlangen van predikant Manuel López: een kerk moet een gebouw hebben. Een zichtbare plaats in de stad waar mensen naartoe kunnen, een plek die mensen weten te vinden. Een huis van God temidden van de mensen.", "content": "

Van de buitenkant lijkt het kerkgebouw van de gemeente op een winkelpand. Maar de Bijbelteksten, het kruis en de tekst op de muur maken duidelijk: hier huist een christelijke gemeente.

Met een delegatie van Stichting IRS bezocht ik Salobreña, een badplaats aan de Middellandse Zee, niet ver van Málaga. Hier werken ds. Manuel López en zijn vrouw Alba aan de opbouw van een jonge gemeente, waarbij IRS ondersteuning biedt voor het evangelisatiewerk. Ds. López is predikant van een reformatorische gemeente in Almuñécar van ongeveer veertig leden; vanuit deze gemeente wordt de nieuwe gemeente in Salobreña opgebouwd.

Dat is bijzonder in een land dat van oudsher sterk rooms-katholiek is. Hoewel veel Spanjaarden zichzelf nog rooms-katholiek noemen, neemt de kerkelijke betrokkenheid af. Toch blijven religieuze tradities diep verankerd in de samenleving. Ds. López vertelde over de processies rond Pasen. Dan loopt de hele stad uit. Ook mensen die nauwelijks betrokken zijn bij de kerk doen mee.

Voor een Spanjaard is de drempel naar een reformatorische gemeente echter hoog. Wie zich aansluit bij een protestantse gemeente, vervreemdt zich in zekere zin van zijn Spaanse wortels. Voor velen voelt het alsof zij afscheid nemen van een belangrijk deel van hun culturele en familiale identiteit. In zijn eigen gemeente blijft deze spanning voelbaar: het vergt veel onderwijs om het samen gemeente-zijn vorm te geven.

Proberen en verwachten

Ds. López zoekt onvermoeibaar naar nieuwe manieren om aan te sluiten bij de lokale bevolking om daar het Evangelie te brengen.

Zoals hij zelf zei: "We proberen van alles. En als iets mislukt, geeft dat niet. Dan proberen we iets anders."

Die houding zie je terug in de praktijk. De gemeente organiseert sportkampen voor kinderen in Salobreña. Door middel van sport en allerlei andere activiteiten horen kinderen het Evangelie. Werk dat vrucht draagt. Langzaam ontstaat er een gemeente.

Ds. López vertelde dat er inmiddels op zondag ongeveer veertien mensen samenkomen: tien volwassenen en vier kinderen. Het zijn geen grote aantallen. Maar in een omgeving waar nauwelijks reformatorische gemeenten zijn, is het bijzonder om te zien hoe de Heere Zijn kerk bouwt.

Gevonden

Tijdens ons bezoek mocht ik in Salobreña een Bijbelstudie leiden over de bekende gelijkenis van de verloren zoon. Samen spraken we door over de onbegrijpelijke liefde van de Vader voor verloren zonen en dochters.

Het ontroerde mij om te horen hoe de aanwezigen zich herkenden in het verhaal van de verloren zoon. Tegelijk hoorde ik hun bewogenheid met mensen die zonder de Heere Jezus leven. Een van de aanwezige vrouwen stelde een vraag die mij bijbleef: hoe laat je de liefde van de Vader zien aan iemand die niet weet wat het is om het Vaderhuis te missen? Als de secularisatie zover is doorgedrongen dat zelfs het gemis afwezig is, als er geen vraag is, waarop is het Evangelie dan het antwoord?

Het was bijzonder om deze thema's te bespreken rond een open Bijbel. Juist in die context vertelde Sandra haar verhaal. Ze was pas kort in Salobreña komen wonen, liep langs het gebouw, zag dat hier een kerk was en stapte naar binnen. Zo eenvoudig kan de Heere soms middelen gebruiken.

Cubaanse christenen in Spanje

Tijdens de visitatiereis ontmoette ik ook de Cubaanse predikant Ariel met wie ds. López samenwerkt. Net als vele andere Cubanen keerde hij vanwege de enorme inflatie terug naar het land van zijn voorouders. In Cuba diende hij een presbyteriaanse gemeente. Nu verzamelt hij de Cubaanse gemeenschap rond Gods Woord in Spanje.

Zijn omstandigheden zijn niet gemakkelijk. Hij ontvangt geen traktement en werkt twaalf uur per dag als afwasser in een restaurant om in zijn levensonderhoud te voorzien. Een moeilijkheid is dat Spanjaarden niet gewend zijn om geld te geven aan de kerk. Toch dient hij daarnaast een kleine gemeente met grote liefde en bewogenheid.

Ik vond het indrukwekkend om te zien hoe hij zich inzet voor de mensen die aan zijn zorg zijn toevertrouwd, maar ook voor hen die nog buiten de kerk staan. De Cubaanse christenen blijken een bijzondere zegen te zijn voor de kerk in Spanje.

Drie lessen uit Zuid-Spanje

Tijdens deze visitatiereis heb ik een aantal lessen meegenomen.

Dankbaarheid voor de kerk in Nederland

Toen ds. López en ds. Ariel mij vroegen naar de gemeente die ik mag dienen, merkte ik dat ik bijna aarzelde om te vertellen hoe het kerkelijke leven er bij ons uitziet. Zij kunnen zich nauwelijks voorstellen dat op zondag honderden mensen van alle generaties samenkomen rondom de verkondiging van Gods Woord.

Ik realiseerde mij opnieuw hoe bijzonder het is wanneer op zondag de gemeente samenkomt. Elke oudere, jongere en elk kind dat de drempel van de kerk overstapt, is een wonder van Gods genade. Wat voor ons soms vanzelfsprekend lijkt, blijkt dat in internationaal perspectief allerminst te zijn.

Missionaire drang

Evangelisatie is in Spanje niet iets van enkele liefhebbers. Het zit werkelijk in het DNA van de gemeente om naar buiten gericht te zijn. Niet alleen de deur van het kerkgebouw in Salobreña staat open, ook ds. López gaat er regelmatig op uit om mensen bekend te maken met het Evangelie.

Ik zag dat ook terug in de manier waarop ze iemand die voor het eerst aanwezig is ontvangen. Ze kreeg ruimte om haar verhaal te vertellen. Telefoonnummers werden uitgewisseld en als vanzelf werd zij opgenomen in de groep. Je merkte aan alles dat men eraan gewend is dat er nieuwe gezichten binnenkomen.

Natuurlijk realiseer ik mij dat dit in een kleine gemeente gemakkelijker is dan in een grote gemeente. Toch bleef de vraag bij mij hangen: hoe kunnen wij die houding opnemen in ons DNA?

Gelovig ontspannen

Ds. López is fulltime predikant van twee kleine gemeenten wat hem ruimte geeft om missionair te arbeiden. Op een terras, op straat of op de markt: voortdurend zoekt hij het contact met mensen om hem heen.

Achter die gesprekken ligt een diepe overtuiging. Mensen zijn op weg naar de eeuwigheid en hebben het Evangelie nodig. Alleen het geloof in de Heere Jezus Christus maakt zalig. Hij deed dat niet op krampachtige wijze. Er is het diepe besef dat uiteindelijk alleen de Heere harten kan openen. Dat maakt gelovig ontspannen.

“Probeer het” zo zegt hij geregeld. Een kinderkamp, een nieuwe locatie, straatevangelisatie, soms wordt het verrassend gezegend, soms valt het naar de mens gesproken tegen. Maar probeer het. En heb veel verwachting van de Heere Jezus en Zijn Woord.

In dat geloof vonden we elkaar, over landsgrenzen heen. De Heere werkt!

Ds. P.D. Teeuw

(Dit artikel is eerder verschenen in De Waarheidsvriend van 18 juni)

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/een-licht-in-de-stad-de-waarde-van-een-zichtbare-kerk", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Bijbelstudie%20met%20L%C3%B3pez.JPG", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "449678", "titel": "Eerste indrukken van de IRS-visitatiereis naar Zuid-Spanje", "datum": "2026-06-03 18:51", "auteur": "irs", "intro": "Op dit moment verblijft een delegatie van de IRS in Zuid-Spanje voor een visitatiereis langs verschillende gemeenten en projecten. Tijdens deze reis maken IRS-voorzitter ds. Pieter Teeuw, communicatiemedewerker Rob van der Dussen en directeur Jan Keuken kennis met partners en geloofsgemeenschappen in Andalusië.", "content": "

Een belangrijk onderdeel van de reis is het bezoek aan pastor Manuel López in Almuñécar.

De delegatie maakt kennis met zijn gemeente en bezoekt daarnaast het nieuwe IRS-project in Salobreña: een kerkplanting die hij samen met zijn vrouw Alba leidt. De gesprekken geven een eerste indruk van de kansen en uitdagingen waarmee dit jonge gemeentewerk te maken heeft.

Ook bezoeken we een Cubaanse geloofsgemeenschap in Torrox en aan de gemeente van pastor Ignacio in Málaga. Tijdens deze ontmoetingen krijgen we een indruk van het kerkelijk leven in Zuid-Spanje en van de manieren waarop gemeenten gestalte geven aan hun roeping om het Evangelie uit te dragen.

Na afloop van de reis hopen we uitgebreider verslag te doen van de ontmoetingen, gesprekken en ontwikkelingen die we hebben gezien.

Hieronder delen we alvast een eerste fotoverslag van deze bijzondere visitatiereis.

Een verrassend gesprek

Het was voor haar de eerste keer dat ze een Bijbelboek vasthad. Het gaat over de eigenaresse van het hostel “San Juan” (“Heilige Johannes”). We gaven haar een Johannes-Evangelie. De volgende ochtend raakte haar man in gesprek met onze medereiziger dominee P.D. Teeuw. Er werd een lampje aangeknipt in een nis. Het licht viel op een beeld van het kindje Jezus. Daar stonden de woorden: “Ecce Agnus Dei” (“Zie het Lam Gods”)….

Een persoonlijk boek

Manuel López uit Almuñécar toont zijn studeerkamer waar hij preken en zijn artikel voor de Spaanse versie van ons magazine voorbereidt. Hij stond er op dat we allemaal een theologisch boek met een persoonlijke boodschap mee zouden nemen naar Nederland.

Een lastige start

Hier zijn we op bezoek bij het kerkgebouw van de Cubaanse reformatorische gemeente in Torrox. Tweede van links is predikant Ariel die sinds twee jaar in Spanje woont. Naast zijn onbetaalde werk als predikant werkt hij twaalf uur per dag als afwasser in een restaurant.

Bijbelstudie in Salobreña

Tijdens een bezoek aan de reformatorische kerkplanting in Salobreña heeft ds. P.D. Teeuw een Bijbelstudie geleid over de gelijkenis van de verloren zoon. Na afloop gingen we met de verschillende gemeenteleden in gesprek. Het was ontroerend om te horen dat ze zich herkenden in de jongste zoon. We spraken er over door hoe we de liefde van God de Vader voor verloren mensenkinderen door kunnen geven aan mensen buiten de kerk.

Ontmoeting in Málaga: een onopgelost raadsel

Woensdag morgen ontmoetten we predikant Ignacio in Málaga. Hij dient twee kleine presbyteriaanse gemeenten. Het kerkgebouw waar de gemeente samenkomt is opgericht door de Nederlandse zendeling Willem Kraak. Er wordt nog met warme gevoelens aan hem teruggedacht.

Alhoewel hij al meer dan 40 jaar geleden overleden is, komen er nog steeds energierekeningen op zijn naam binnen. Wij zijn nog op zoek geweest naar zijn graf op de Anglicaanse begraafplaats in Málaga. De beheerder vertelde dat hij hier niet ligt begraven.

We willen graag meer informatie over deze voor ons onbekende Nederlandse zendeling. Weet u/jij meer? Mail naar info@irs.nu. Alvast hartelijk dank!

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/eerste-indrukken-van-de-irs-visitatiereis-naar-zuid-spanje", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Afbeelding6.jpg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "449320", "titel": "Aron de Kraker vanuit Oostenrijk: “Mijn ogen zijn opengegaan voor hoe de secularisatie heeft toegeslagen.”", "datum": "2026-06-03 00:01", "auteur": "irs", "intro": "Tijdens zijn stageperiode in de gereformeerde kerk ‘Sola Gratia’ in Graz werd Aron de Kraker geconfronteerd met “hoe slecht het er voor staat met de kerk in Europa”. Wat hem het trof, was niet alleen de massale ontkerkelijking of de invloed van liberale theologie, maar ook hoe uniek en kostbaar de situatie voor de gereformeerden in Nederland is.", "content": "

Kerstavond

Aron omschrijft een Kerstavond in het Graz als persoonlijk keerpunt. Hij hoorde hele mooie trompetmuziek klinken vanuit een kerkje op de berg en besloot erheen te gaan. “De kerk zat vol, want met Kerst komt iedereen naar de kerk. Daar buiten op een bankje in de sneeuw zag ik toen pas echt dat de Rooms-Katholieke Kerk helemaal verweven is met de levens van de mensen, van generatie op generatie. Al hebben de meeste mensen niks meer met het geloof of weinig meer met God.”

Pop-up kerk

Gereformeerd-zijn in Oostenrijk is volgens De Kraker echt een uitdaging. De (gereformeerde) ERKWB-gemeenten zijn “kleine stipjes op een grote kaart”: “We worden gezien als een soort ‘pop-up kerk’: vanuit het niets, zonder enige historische verbinding met de mensen. Je komt moeilijk binnen in de samenleving.” Die gedachte maakte hem destijds moedeloos: “Veel mensen krijgen het Evangelie niet te horen, en nog minder mensen komen uiteindelijk naar een gereformeerde kerk. Het is niet zo dat men denkt: ‘oh, een nieuwe kerk, laten we eens een kijkje nemen’.” Maar dat is niet het laatste woord volgens Aron: “Het is de kracht van het Evangelie wat mensen tot bekering brengt. Dat is mijn houvast.”

Contacten leggen

Op dit moment is de gemeente ‘Sola Gratia’ vacant. Aron heeft een belangrijk advies voor een toekomstige predikant: “Vrijwel niemand komt de kerk binnen door straatevangelisatie. Het gebeurt bijna alleen maar doordat mensen meegenomen worden naar de kerk. Zorg dat je contact hebt met mensen door in het midden van de samenleving te staan, bijvoorbeeld door een baan te hebben. Zo kom je op een natuurlijke manier met mensen in contact.” Tegelijkertijd erkent Aron dat hij het als “moeilijk” ervaarde om met mensen in verbinding te komen. “Oostenrijkers zijn tamelijk gesloten, en laten zich niet zo gemakkelijk kennen. De meeste relaties die ik heb opgebouwd liepen via de taalschool. Zo kon ik mensen uitnodigen naar de kerk.”

Leiding

In de komende maanden rondt Aron zijn stagejaar in Graz af. “Ik heb heel sterk de leiding van de Heere ervaren om naar Oostenrijk te gaan.” Aan andere jongeren die eenzelfde stap overwegen adviseert hij: “Breng het in gebed bij de Heere of Hij je een plek wilt aanwijzen. Ik heb ervaren dat, als de Heere leidt, Hij je een plek geeft. Daar heb ik ontzettend veel kracht uit mogen putten. Het is heerlijk om eenvoudig te mogen vertrouwen op Gods leiding, bij alles wat je mag doen.”

Stichting IRS ondersteunt de gemeente ‘Sola Gratia’ in de financiering van de huur van een kerkzaal.

Foto: Aron de Kraker

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/aron-de-kraker-vanuit-oostenrijk-mijn-ogen-zijn-opengegaan-voor-hoe-de-secularisatie-heeft-toegeslagen", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/Aron%20de%20Kraker%20(3).png", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false },{ "id": "446724", "titel": "Met VakanZ in Italië: “Ik hoop dat we iets van de liefde van Christus mogen uitstralen”", "datum": "2026-06-01 00:01", "auteur": "irs", "intro": "Vlak bij het stadje Garda en het schitterende Gardameer ligt een middelgroot VakanZ-park met volop faciliteiten. “De omgeving is heel veelzijdig en ademt een zuidelijke sfeer. Je hebt er leuke stadjes, maar je kunt ook heerlijke wandelingen en fietstochten maken in de bergen”, vertelt directeur Martien van der Zwan. Voor hem is Italië “een land waar een levendige en vriendelijke bevolking, lekker eten, prachtige landschappen en eeuwenoude cultuur samenkomen.”", "content": "

Liefde uitstralen

De christelijke aanwezigheid valt tijdens de zomervakantie direct op. “In het vakantiepark, de supermarkten en de ijscafés merkt de lokale bevolking het meteen als er ineens veel Nederlandse gezinnen zijn. Ik hoop dat we als reformatorische christenen iets van de liefde van Christus mogen uitstralen, zodat andere mensen van maandag tot en met zaterdag aan ons merken dat we de week begonnen zijn onder de bediening van de verzoening”, aldus Martien van der Zwan.

Herkenning

Van der Zwan ziet het als positief dat het christelijk geloof in Italië nog diep in de cultuur verankerd is. “Mogelijk zal het voor een groot deel om cultuurchristendom gaan, maar wie zijn wij om ons daarboven te verheffen?” Hij groeide op in een omgeving met vooral rooms-katholieken. “Aan de ene kant was er afstand, aan de andere kant ook herkenning. Zo kende ik een rooms-katholieke vrouw die onder de kleine reformatorische gemeenschap bekendstond als kind van God. Dat heeft diepe indruk op mij gemaakt en stempelt wellicht mijn open houding richting praktiserende rooms-katholieke broeders en zusters.”

Opwekking

Het VakanZ-team biedt gezinnen deze zomer “een fijne setting” waarin ze samen het geloof kunnen beleven. “Wij hopen dat onze gasten zich ook geestelijk opladen. Niet alleen door kerkdiensten, sing-ins en zangavonden, maar ook door ontmoetingen met anderen. Zo kunnen ze ervaren dat Gods wereldwijde kerk heel divers is en dat mensen elkaar ondanks verschillen vinden in de Heere Jezus Christus en Zijn volbrachte werk.”

Tijdens de kerkdiensten brengt VakanZ het evangelisatiewerk van Stichting IRS onder de aandacht en wordt er gecollecteerd voor IRS-projecten. “Er wordt gebeden om een opwekking in Italië en concreet voor het werk dat IRS mag doen in Italië.”

", "premium": false, "betaald": false, "categorie": "Nieuwsartikelen", "url": "https://irs.nu/nieuwsartikelen/met-vakanz-in-italie-ik-hoop-dat-we-iets-van-de-liefde-van-christus-mogen-uitstralen", "afbeelding": "https://prod1-plate-attachments.s3.amazonaws.com/images/9d61ce56fc/14%20Christelijk%20vakantiepark%20Italie%20Gardameer%20VakanZ%20headerfoto.jpg", "afbeeldingcredit": "www.irs.nu", "afbeeldingcaption": "null", "push": false }]