“Evangelisatiewerk verloopt altijd verrassend”

“Evangelisatie verloopt niet altijd zoals je hoopt. Tegelijkertijd moet je er ook niet van opkijken als God op een ander moment “zomaar” wat in je schoot werpt”, schrijft ds. Klaas Rozema, missionair predikant in Innsbruck (Oostenrijk).

“Een aantal maanden geleden probeerde ik met een vriend een cursus Christsein Entdecken (Christianity Explored) aan te bieden – een bijbelcursus aan de hand van het Marcusevangelie. Ik had goede verhalen over deze cursus gehoord en een paar ervaringsdeskundigen hadden mij hun inzichten gedeeld over hoe de cursus aan te bieden.”

Flyer

“We maakten een planning en daarna dachten we na over een passende flyer. ‘Een inleiding in het verhaal van de invloedrijkste man die ooit geleefd heeft. Of leeft…?’, stond op de voorkant. Dankzij een bestelfout ontvingen we kleinere flyers dan gepland, maar alles was alsnog goed te lezen, dus we begonnen met uitdelen en uitnodigen. Ik had een aantal buren op het oog met wie ik wel eens over mijn werk had gesproken. Mijn vriend wilde met name zijn klasgenoten uitnodigen. En, we zouden bij straatevangelisatie ook flyeren en mensen uitnodigen.”

Maaltijd

“Onderdeel van de cursus was samen eten. Daarom had ik tijdens de eerste avond naast het voorbereiden van het inhoudelijke deel een maaltijd gekookt. Met z’n drieën, mijn vriend, een huisgenoot en ik, wachtten we op het geluid van de deurbel. Hoge verwachtingen hadden we niet, omdat we een aantal keer “Sorry, niks voor mij” als reactie hadden gekregen. Een paar jongere mensen gaven echter aan te overwegen om te komen. Tijdens de voorbereidingen hebben we meermaals gebeden. We vroegen God of Hij ons wilde leiden en of hij de ‘overwegers’ wilde prikkelen om te komen. Maar helaas, geen deurbel, er kwam niemand. Enorm balen deden we vanwege de lage verwachtingen niet, al voelden we wel teleurstelling. We besloten het beste ervan te maken door samen te eten en samen te bidden voor de mensen die overwogen te komen, voor de stad en voor elkaar. Ook de tweede en de derde avond verliepen zo. De cursus kwam niet van de grond.”

Gods tijd
De afgelopen tijd bezocht ds. Klaas Rozema Brixenbachalm in Brixen im Thale, een plek die belangrijk voor hem is. Hier bracht hij een ‘sabbatical’ door tijdens zijn studie, om de Oostenrijkse taal en cultuur beter te leren kennen.

“Evangelisatie verloopt niet altijd zoals je hoopt. Het is realistisch om te zeggen dat je daar als evangelist mee moet kunnen omgaan. Tegelijkertijd moet je er ook niet van opkijken als God op een ander moment “zomaar” wat in je schoot werpt. God is namelijk zó creatief; Hij weet wat Hij doet en geeft werk en zegen op zijn tijd.”

Daklozen

“Zo heb ik al vele jaren de mensen aan de rand van de samenleving op mijn hart, gebroken mensen, mensen die helaas niet altijd bereikt worden met het evangelie. Voor deze groep vierde een (andere) vriend van mij begin dit jaar zijn verjaardag met daklozen in een noodopvang. Wat werd het een gezegende avond! Het smaakte naar meer. Bij navraag ontdekte ik dat er een gelovige vrouw in Innsbruck was, die ervaring had met het werken met daklozen en verslaafden. We kwamen met elkaar in contact en wat bleek… zij was al een tijdje op zoek naar een man om mee samen te werken. Om samen het evangelie te vertellen aan mensen die op straat leven. Zij had er vurig voor gebeden en een aantal dagen later belde ik haar op… Beide waren we erg verwonderd over Gods leiding! Op de eerste dag dat ik bij haar op visite kwam nam zij mij al mee naar een soort opvang voor allerlei mensen met grote problemen. En daar werden de beginselen gelegd voor Bijbelstudie. Klein en precair, maar een mooi begin.”

Nauwe band

“Sindsdien hebben we een aantal mensen over onze Heer Jezus mogen vertellen en met één man is een hele nauwe band ontstaan. In een dik half jaar hebben we al heel wat met hem meegemaakt (hij heeft o.a. een tijd in coma gelegen en is voor de dood weggehaald), hoogten en diepten. We zien God echter aan het werk, in hem, maar ook zeker in onszelf! We hopen en bidden dat hij tot geloof komt en we zijn zo blij steeds meer tekenen ervan te zien dat hij het evangelie begint te begrijpen tijdens onze korte bijbelstudiemomenten. Een alcoholist in een rolstoel; geen familie en geen tanden. Een ontzettend gebroken levensverhaal, maar zeker niet zonder hoop. Niet bij Jezus Christus. Voor Hem is geen situatie te gebroken – Zijn Woord brengt leven.”

Geopende deuren

“Ik zou hier nog meer over kunnen vertellen. Van dit werk word ik enthousiast, ook al is het niet altijd gemakkelijk. Het laat mij echter zien hoe groot God is. En als ik terugkijk op hoe het tot stand is gekomen… dan kan ik alleen maar herhalen wat ik al eerder zei: God is zó creatief. Hij heeft plannen en opent deuren op zijn tijd.”

De Nederlander Klaas Rozema is twee jaar geleden door de Evangelisch Reformierte Kirche Westminster Bekenntnisses (ERKWB) uitgezonden als predikant/gemeentestichter in Innsbruck. IRS ondersteunt het project waar nodig.

"Ik realiseerde mij dat we God in alle beslissingen moeten raadplegen."

Al op jonge leeftijd had de Franse Patrick Mandier twijfels over de religieuze regels die hij van huis uit meekreeg. Na een gesprek met een voorganger begreep hij de boodschap van de Bijbel pas écht.

Ex-priester Ley Bodden: “Ik voel me nu zó rijk”

Na de afronding van de priesteropleiding (1996) was de Limburgse Ley Bodden drie jaar lang kapelaan in Landgraaf. In die tijd hield de vraag “Wie is God voor mij?” hem heel erg bezig. Hij kreeg steeds meer moeite met zijn werk in de parochie. Totdat het niet meer verder ging en hij wel móest stoppen. Jaren later vond hij God.

Meer getuigenissen