“Ik heb meer gesprekken gevoerd dan folders uitgedeeld”

Ton Doornenbal, één van de straatevangelisten, schrijft over de evangelisatieactie van 22 juni in Den Bosch. Zoals vaker stond hij niet bij de evangelisatiebus op de Markt, maar bij het treinstation. Daar voerde hij gesprekken met een jonge moeder, studenten en een meisje uit Nigeria.

Ik wil jullie graag vertellen hoe een evangelisatiedag voor mij verloopt. Allereerst heb ik in de zomer de gewoonte om ’s morgens om zeven uur een flink aantal banen te zwemmen in ons buitenbad in Scherpenzeel. Dat heeft een positief effect op het werk overdag.

‘Geestelijke ambulance’
Om tien voor acht fiets ik van Scherpenzeel naar Lunteren. Met de juist in gebruik genomen bus, alias ambulance, gaan we op 22 juni namens IRS evangeliseren in Den Bosch. Tot mijn verrassing staat de felgele evangelisatiebus van Stichting Sjofar klaar. Ik lees de teksten: ‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Jezus redt. Jezus geneest.’ En op de achterkant: ‘Soul-Rescue’. We hadden onderweg en ook de hele dag in Den Bosch te maken met bijzondere aandacht van het publiek voor de uitstraling van onze ‘geestelijke ambulance’.

Gezanten namens Christus
In Den Bosch beginnen we met gebed en Schriftlezing, door iemand, die op de vraag van Jan Dirk Liefting iets te delen heeft vanuit het Woord van God. Eén van ons leest 2 Kor. 5 over de bediening der verzoening, waarbij de liefde van Christus ons aanspoort om te getuigen van Jezus’ leven, sterven en opstanding tot ons heil. Jezus is tot zonde gemaakt, opdat wij rechtvaardig zijn in Hem. En dat we gezanten zullen zijn namens Hem: Laat u met God verzoenen. Het is een bemoedigend woord, want evangelisatiewerk is geen kwestie van routine.

Gesprekken
In Den Bosch sta ik meestal de vierde donderdag van de maand bij het NS-station. Daar staan vaak studenten op de bus te wachten. Soms is er herkenning van jonge mensen, die ik al eerder heb ontmoet. Een aantal van ons (ongeveer tien mensen) werken bij de evangelisatiebus op de Markt. Daar komt een jonge vrouw met een jongetje van twee jaar. Ze is ongehuwd en kent veel verdriet en teleurstelling. Ze wordt verwezen naar de stichting Schreeuw om Leven. Ik heb meer gesprekken gehad dan folders uitgedeeld. Ook heb ik twee Bijbels (NT) aan jonge mensen gegeven. Er worden denk ik elke keer wel twintig exemplaren uitgedeeld. Ik spreek een meisje uit Nigeria dat al dertien jaar in Nederland is. Ze hebben in Den Bosch een kleine gemeenschap van christenen.

Bemoedigingen
Er komen op de Markt mensen naar ons toe, die zelf ook vol van de liefde van Christus zijn. Een aannemer uit Den Bosch onderbreekt zijn werk om ons te bemoedigen. Een koster uit Hedel vertelt van de wonderen die de Heere gedaan heeft op het gebed. Steeds komen er mensen op onze weg. Om half zes zijn we weer in Lunteren.

Spannend
De fietstocht naar Scherpenzeel is een beetje spannend. Bliksemschichten schieten uit het luchtruim naar de aarde. Even lijkt de bui naar het noorden af te drijven. Daarom fiets ik snel door richting Renswoude. Opeens is er een klaterende donderslag, heel dichtbij. Ik ben dan juist bij mensen van onze gemeente. Daar vind ik een schuilplaats. Na een kwartier is de bui over en breek de zon weer door. Ik vervolg mijn reis met blijdschap.

Evangelisatiewerk is verrassend. Ook op deze zeer warme dag. We moeten biddend werkzaam blijven met Gods beloften. Misschien wil jij ons komen helpen. Kijk op www.evangelisatiesjofar.nl.

Ton Doornenbal

"Ik realiseerde mij dat we God in alle beslissingen moeten raadplegen."

Al op jonge leeftijd had de Franse Patrick Mandier twijfels over de religieuze regels die hij van huis uit meekreeg. Na een gesprek met een voorganger begreep hij de boodschap van de Bijbel pas écht.

Meer getuigenissen