Over reïncarnatie en het kerstfeest

Door Bram van der Velden

EVANGELISATIE BREDA – Er is mij gevraagd een persoonlijk verslag te schrijven over het evangelisatiewerk in Breda. Dit is dan het verslag van donderdag 13 december, een paar weken voor het kerstfeest.

Toen we tegen half elf bij de markt kwamen wisten we niet wat we zagen. Wat een drukte! Er werd hard gewerkt aan de kerstmarkt met een ijsbaan en een hele grote kerstboom en allemaal kraampjes rondom de kerk. Bij ons vertrouwde plekje werd een groot podium gemaakt. Wat nu?
Na enig overleg met de projectleider van de gemeente, werd ons een eindje verderop een mooie plek toegewezen. Iedereen die de markt overstak, kwam langs onze kraam. Zij konden ons niet met een grote boog ontlopen.

Janus ging met ons voor in gebed, waarna we aan ons werk begonnen. Ik ben de winkelstraat ingelopen waar ik meestal heenga. Ik nam een hele bos kerstfolders van de Lichtboei in Breda mee en wat Nieuwe Testamenten.

Gezelligheid met familie
Het viel me op dat er nu veel meer mensen een folder van mij aannamen dan andere keren. Misschien kwam dit door de mooie kerstfolder en het feit dat kerst in het verschiet lag?
Een eindje verder, om de hoek, in de buurt van de bushalte, gaf ik een jonge vrouw een folder. Ik vroeg haar wat kerst voor haar betekent. Ze zei: “Gezelligheid met de familie.”
Ik antwoordde: “Dat is mooi. En lezen jullie dan ook het kerstverhaal uit de Bijbel?”
“Nee”, zei ze, “Dat niet.”
“Heb jij een Bijbel? En heb je al eens de Bijbel gelezen?”
“Nee.”
“Dan heb ik voor jou een gratis Bijbel.”

Lukasevangelie
Even verderop stond een jongen met zijn fiets bij de bushalte te wachten. Ik bood hem een kerstfolder aan, op dezelfde wijze als die jonge vrouw van daarnet, ging ook hij met een Bijbel en de folder bij het Lukasevangelie in zijn hand zijns weegs. Zoiets maakt je verwonderd en blij!
Hetzelfde geldt voor de ontmoeting met een bouwvakker. Hij was een eindje verderop in de straat aan een verbouwing bezig en in de pauze kwam hij naar al die drukte op de Markt kijken. Toen hij voor onze kraam stond te kijken, zo van ‘Wat is dat allemaal?’, vroeg ik hem: “Gaat u ook kerstfeest vieren?
“Jawel”, zei hij.
“En gaat u ook naar de kerk?”
“Nee, dat doen wij niet meer. Vroeger thuis, – ik groeide op in een groot boerengezin – moesten we altijd naar de kerk. We moesten zo veel waar we helemaal geen zin in hadden, dat ik later met al die dingen gekapt ben. Dat hoefde voor mij niet meer”, antwoordde hij.
“Toch eigenlijk wel jammer, want als je in de Bijbel leest wat God voor ons wil zijn en dat Hij Zijn Zoon gezonden heeft voor een wereld verloren in schuld, en dat er vergeving en verlossing is door het geloof in de geboren Zoon van God, want we met kerst mogen gedenken, dan mis je wel veel.
Weet je, als je in de Bijbel leest en gelooft wat Jezus voor je wil zijn, dan móet je niet, maar dan wíl je niet meer wat je vroeger niet mocht. Je gaat Hem steeds meer liefhebben. Ik wens je toe dat de vrede van God in je hart zal komen en dat je zonden worden vergeven. Hier heb je gratis en voor niets een Bijbel van mij.”
Hij keek verwonderd en nam de Bijbel met de folder bij het Lukasevangelie van mij aan.

Reïncarnatie
In een winkelstraat op een bankje voor een gesloten winkel, zaten twee dames. Ik vroeg hen of ik hen een kerstfolder mocht aanbieden.
“Nee, wij geloven in reïncarnatie”, zei één van hen.
Oei, dacht ik, hoe wonderlijk!
Ik zei daarop: “Ik geloof in de incarnatie van God in het menselijk vlees.”
“Dat klinkt interessant”, antwoordden zij.
Toen heb ik van onze zaligmaker Jezus Christus gesproken, die onze zonde wil vergeven, en daarvoor zichzelf heeft overgegeven tot in de kruisdood om voor ons plaatsvervangend straf te dragen. Ik heb gezegd dat hij ons door Zijn kruisdood vrede kan geven die de wereld niet kent, ons van de eeuwige dood kan verlossen en het eeuwige leven kan geven.
Ze zeiden: “Dat is een mooi verhaal, maar wij geloven dat niet.”
Ik zei: “Jullie moeten er toch maar eens over nadenken.”
Ik groette hen en ging weer verder.
Deze vrouwen namen geen folder aan, maar zij mochten wel het Evangelie horen. Op zo’n moment dank ik God voor de woorden die Hij me gaf!

Wat later in de middag hebben we onze spullen weer opgeruimd en de kraam afgebroken. We hebben nog afgesloten met dankgebed. Hierna namen we afscheid van elkaar. Om vier uur vertrokken we met vreugde in het hart huiswaarts. Ik kan alleen maar zeggen: God komt al de lof en de eer en de dankzegging toe!

Dit verslag is ingekort. Lees hier het volledige verslag.

Getuigenis Jeroen Timmermans: "Ik bedacht dat de Bijbel me kon helpen"

God brengt Zijn Woord bij de persoon die Hij wil bekeren. Maar het kan ook andersom. Hij brengt ook mensen zelf naar de Bijbel toe. Zoals dat het geval was bij Jeroen Timmermans (33), een voormalige rooms-katholiek uit het Limburgse Herten. Tien jaar geleden leerde hij God kennen, onverwachts en op een wonderlijke wijze.

Meer getuigenissen

"Jongeren van nu gaan nadenken over het geloof"

EVANGELISATIEWERK BREDA - Juist de jongeren die niet christelijk zijn opgevoed, zijn ontvankelijk voor het Woord, valt Kees de Jong (67) op. Hij doet bijna elke maand mee met het evangelisatieproject van IRS in Breda, dat nu precies een jaar bestaat. “Soms merken we toch ineens heel sterk dat God aanwezig is.”

"Ik waarschuwde hen om na te denken over het doel van hun leven"

Hoe verliep de evangelisatieactie van 22 juni in Den Bosch? Chiel Huizer, één van de straatevangelisten, beschrijft zijn persoonlijke ervaringen. Hij mocht aan meerdere mensen een Bijbel uitdelen.

Meer actualiteiten