“In Rome valt de onderlinge verbondenheid van onze gemeente op”

Rome is een enorme stad, maar elke wijk is bijna een dorp: ritmes, gewoonten en relaties verschillen. Daarom kozen we ervoor om vlak naast de gemeente te wonen die we hielpen oprichten. Het delen van het dagelijks leven met de mensen in de buurt leek ons ​​essentieel.

We hadden niet verwacht dat de stichting van een nieuwe gemeente zou betekenen dat mensen spontaan de erediensten zouden gaan bezoeken. Dat gebeurt zelden in Italië. Velen beschouwen zichzelf als katholiek op basis van familietraditie, anderen stellen simpelweg geen geestelijke vragen. En het ontstaan van een christelijke gemeente wekt op zich geen nieuwsgierigheid.

We wonen hier nu vijf jaar. In de tussentijd is ons tweede kind geboren en draait een groot deel van ons leven om scholen, parken, sport en verjaardagsfeestjes. Juist deze plaatsen zijn onze belangrijkste plekken van getuigenis geworden. We proberen bewust ons geloof te delen en laten zien hoe het Evangelie ons gezinsleven, huwelijk, ouderschap en werk vormgeeft.

Onze levensstijl roept vaak vragen op, en we proberen bereid te zijn rekenschap te geven van de hoop die in ons is.

Veel gesprekken ontstaan doordat anderen de hechte onderlinge band zien die we met andere kerkleden hebben. In een grote stad, waar relaties vaak formeel zijn, is onze oprechte verbondenheid tussen gezinnen opvallend en intrigerend.

We weten niet hoe de Heere dit alles zal gebruiken. Voor veel vrienden is het nog steeds moeilijk voor te stellen dat ze een niet-katholieke kerk bezoeken of volgens bijbelse principes leven. Toch blijven we voor hen bidden en er voor hen zijn, in het vertrouwen dat het Evangelie kenbaar wordt door levens die werkelijk veranderd zijn.

Chiara Lamberti is geboren en getogen in Napels, Italië. Met haar man, dochter en zoon woont ze in Rome en is betrokken bij Breccia di Roma Prati.